Jak pomóc dziecku radzić sobie ze stresem

Każdy zwykły dzień obfituje w mnóstwo sytuacji wychowawczych – pamiętajmy o tym! Wystarczy tylko dobrze rozumiana rodzicielska miłość i nieco dalekowzroczności. Dziecko dobrze radzące sobie w stresowych sytuacjach lepiej funkcjonuje w codziennym życiu, lepiej przyswaja sobie wiedzę w szkole i sprawia mniej kłopotów wychowawczych.

Gdy chcesz wspierać dziecko w radzeniu sobie ze stresem:

• Zacznij od siebie. To, jaką jesteś osobą, jakie masz przekonania i sposoby radzenia sobie ze stresem, nie umknie ciekawości poznawczej Twojego dziecka.
• Wspieraj właściwą socjalizację (przekazywanie systemu wartości, norm i wzorów zachowań) swojego dziecka. Koledzy i koleżanki są buforem wobec samotności, przygnębienia i stresu. Dlatego ważną rzeczą jest poświęcanie uwagi wzajemnym relacjom dzieci w grupie, gdy rozwija się w nich naturalna chęć nawiązywania kontaktów z rówieśnikami. To, czego dziecko nauczy się w domu w temacie dawania i brania, wsparcia od innych członków rodziny (i nie tylko) oraz wpływu przyjaźni na radzenie sobie ze stresem, zapamięta na całe dorosłe życie.
• Wysłuchuj, co czuje i czego potrzebuje Twoje dziecko. Jeśli tego zaniedbasz, wkrótce przestanie Ci mówić o ważnych dla niego sprawach. Stracisz kontakt ze swoim dzieckiem! Podsumuj punkt widzenia Twojego syna czy córki, pomóż ponazywać uczucia. Umiejętność opisania sytuacji jest dobrym punktem wyjścia do szukania rozwiązań.
• Pomóż znosić i przyjmować niepowodzenia i porażki. Dawaj możliwość poprawiania i szukania rozwiązania, to chroni przed wyuczoną bezradnością i zwiększa zdolności adaptacyjne dziecka.
• Stawiaj realistyczne wymagania, takie z którymi dziecko ma możliwość sobie poradzić i odnieść sukces.
• Chwal i doceniaj poprzez opisywanie zachowania dziecka. Mówiąc „jesteś taka grzeczna” wywołujesz reakcję „wcale nie”, albo „udowodnię Ci, że się mylisz”. Dzieciom trudno sprostać oceniającym pochwałom. Pochwała, którą dziecko może przyjąć i która pomaga mu budować szacunek do samego siebie, składa się z dwóch części. Najpierw dorosły opisuje, co dziecko zrobiło, następnie dziecko słysząc opis swoich osiągnięć, samo udziela sobie pochwały. To powoduje wzrost samosterowności i odpowiedzialności za siebie, a także zwiększa pozytywną samoocenę dziecka.
• Opisuj sytuację „widzę pochlapane farbkami biurko”, udzielaj informacji „łatwiej wyczyścić farbę zanim zaschnie”, daj wybór „możesz zmyć to gąbką lub wodą”. Uczy to samodyscypliny i szukania rozwiązań.
• Zamiast wytykać, co nie zostało zrobione, czego nie umie lub źle robi, opisuj co zostało zrobione i co należy jeszcze poprawić. Chwal za to, co potrafi dobrze zrobić, doceń starania i intencje. Żeby dziecko mogło sobie poradzić, musi wiedzieć z czym ma problem i wierzyć, że potrafi go rozwiązać.
• Dbaj o higieniczny tryb życia (wypoczynek i nauka) Twojego dziecka. O świeże powietrze, ruch, spacery, racjonalne odżywianie, właściwą ilość snu. Daj dziecku maksymalną dawkę spokoju, miłości, poczucia bezpieczeństwa. Ciesz się każdą chwilą macierzyństwa czy ojcostwa. Pamiętaj – nic dwa razy się nie zdarza.
• Zatroszcz się przede wszystkim o siebie. Tylko wypoczęci i dobrze radzący sobie z własnym stresem rodzice mogą być przewodnikami po trudnym świecie napięć i wyzwań współczesnego świata.

Opracowanie: s. Bogusława Gos